راهنمای گام به گام مداخله زودهنگام درمانی به شیوه بازی در کودکان مبتلابه اتیسم (کتاب الکترونیک)

سالی ساندرز یک کمال‌گرا است- اگر او نتواند بهترین باشد، احساس می‌کند که شکست خورده است. او اهمال‌کاری می‌کند[یعنی همه چیز را به تعویق می‌اندازد]، از چیزهای جدید فاصله می‌گیرد و همواره خود را با دیگران مقایسه می‌کند و معتقد است به اندازه کافی خوب نیست. با کمک معلمان و مادرش، سالی یاد می‌گیرد که چگونه آرام باشد و چیزهای جدید بدون نگرانی از بهترین بودن در آنها، امتحان کند. او می‌تواند فقط خودش باشد و این همه چیزی است که او نیاز دارد.

در کتاب هیچ‌کس کامل و بی‌نقص نیست توضیح داده می‌شود که کمال‌گرایی مفرط چگونه می‌تواند مانع لذت بردن از زندگی شود. من این کتاب را با جدیت به کودکانی که با نیاز به کامل و بی‌نقص بودن دست و پنجه نرم می‌کنند، پیشنهاد می‌کنم. مارتین ام. آنتونی، نویسنده کتاب «وقتی کمال کافی نیست: راهبردهای مقابله با کمال‌گرایی پروفسور روان‌شناسی، دانشگاه رایرسون، تورنتو الن فلانگان برنز با کمک به کودکانی که از درد کمال‌گرایی رنج می‌برند در جهت درک این‌که اشتباهات بخشی طبیعی از زندگی هستند و هر چیزی که آنها انجام می‌دهند، لزوماً نباید بی‌نقص باشد، یک هدیه شگفت‌انگیز به آنها می‌دهد.

      خواننده عزیز ... آیا تاکنون رویای داشتن خانواده و دوستانی عالی، گرفتن نمره الف کلاس، بهترین بازیکن یک تیم یا باهوش‌ترین بودن را داشته‌اید یا این‌که بهترین قیافه را داشته باشید و با استعدادترین فرد باشید؟ اکثر ما گاهی دل‌مان می‌خواهد که بهترین باشیم. اما چنان‌چه مثل سالی ساندرز[1] سعی داشته‌اید که کامل و بی‌نقص باشید، احتمالاً متوجه شده‌اید که چنین چیزی امکان‌پذیر و یا حداقل به آن سادگی نیست که شما فکر می‌کنید. سعی بر بهترین بودن در هر چیزی، سالی ساندرز را تندخو و عصبی می‌کند. گذشته از همه این‌ها، وقتی سعی بر آن دارد که خود را کامل و بی‌نقص کند، فشار زیادی را احساس می‌کند! همزمان انجام یک پروژه دلهره‌آور[سنگین] در مدرسه، ایفای نقش اصلی یک نمایش‌نامه و با استعدادترین موسیقی‌دان بودن، بسیار خسته‌کننده است! سالی به قدری مشغول بهترین شدن است و به حدی در جهت جلب نظر مثبت دیگران سخت کار می‌کند که تفریح کردن از یادش می‌رود. گاهی وقت‌ها به خاطر ترس از اشتباه، هیچ کاری انجام نمی‌دهد! او بر این باور است که با همه این‌ها، دیگران او را آدم خیلی خاصی نمی‌دانند و ممکن است دوستش نداشته باشند. او با خود احساس راحتی نمی‌کند. پس از مدتی، سالی متوجه می‌شود که اشتباهات آن‌قدر که او فکر می‌کرد مایه شرم یا وحشتناک نیستند. هرچند اشتباه کردن چیز جالبی نیست، اما می‌توان از آن درس گرفت. شکستن یک لیوان، ریختن نمک زیاد در خمیر کوکی یا یک بازیکن خیلی خوب در بسکتبال نبودن، همگی ناراحت‌کننده هستند، اما همان‌طور که معلم نمایش سالی می‌گوید، «زندگی همین است». گاهی اوقات هدف اشتباهات این است که به ما نشان دهند امور[کارها] را به شکل متفاوتی انجام دهیم و در واقع این به رشد ما کمک می‌کند و خصوصیات و عادات رفتاری و تغییرات ناگهانی ماست که ما را دوست داشتنی‌تر می‌کند. تشکر از دوستی که گوش‌هایش را می‌جنباند(که باعث خنده هر کسی می‌شود) یا موی وزوز شده ما و خنده‌های بامزه مادرمان که لبخند را به لب همه ما می‌آورد، همگی چیزی است که از ما، ما می‌سازد! با اندکی کمک، سالی متوجه می‌شود که قرار نیست در همه چیز بهترین باشد، بلکه او تنها در برخی چیزها می‌تواند بهترین عملکرد را داشته باشد، یعنی چیزهایی که واقعاً دوست دارد. او به این نکته پی می‌برد که دلایل بهتری برای انجام کارهایی مثل یافتن دوستان جدید، تفریح و سرگرمی و یادگیری چیزهای جدید وجود دارد. اگر دریافتید که مانند سالی فکر می‌کنید، شما نیز می‌توانید، ذهن‌تان را تغییر دهید. به خودتان اجازه انجام کارهای جدید صرفاً برای سرگرمی، اشتباه کردن و ادامه دادن را بدهید. وقتی متوجه می‌‌شوید که از چیزی لذت می‌برید، با حوصله و تمرین در آن کار بهتر می‌شوید و البته برایتان جالب خواهد بود. شادکامی به واسطه لذت بردن از خود، نهایت تلاش خود را کردن و آگاهی از این نکته که شما به اندازه کافی خوب هستید، حاصل می‌شود. دوست شما الن( که قبلاً تا حدودی کمال‌گرا بود) درباره نویسنده الن فلانگان برنز[2]، روان‌شناس مدرسه و ماساژ‌درمان‌گر[3] داری مجوز، به صورت شخصی و حرفه‌ای با کمال‌گرایی سر و کار داشته و با بسیاری از کودکان مبتلا به اضطراب کار کرده است. او معتقد است که کتاب‌های کودکان به‌عنوان یک ابزار درمانی قدرتمند می‌تواند مکملی برای مداخلات کل‌نگرانه[holistic] و شناخت‌محور در درمان کودکانی باشد که با مسائل مرتبط با اضطراب دست و پنجه نرم می‌کنند. خانم برنز در نیوآرک، دلاویر[4] با خانواده‌اش زندگی می‌کند. درباره تصویرگر [illustrator] ورود [involvement] اریکا پلتون ویلناو[5] به عرصه ادبیات کودکان در دانشکده هنر انیستیتو مریلند[6] آغاز شد، جایی‌که او تصویرگری[illustration] می‌خواند. نقاشی‌های آبرنگ او پر از تصاویر خیالی، رنگ‌های پر جنب و جوش  و جزئیاتی است که می‌تواند راهنمای کودکان و بزرگسالان در سفرهای شگفت‌انگیز به هر مکان و زمانی باشد. بازیگران متحرک شخصیت‌ها، انواع تجارب و هیجانات را در زندگی هر کودک، به اشتراک می‌گذارد. چنین تصاویری، از شخصیت‌ها و موقعیت‌ها، به داستان‌ها جلوه‌های سمعی و بصری می‌دهد که هر کودکی می‌تواند آنها را بخواند و تجربه کند. [1] Sally Sanders [2] Ellen Flanagan Burns [3] Massage therapist [4] Newark, Delaware [5] Erica Pelton Villnave [6] Maryland Institute College of Art