تعداد کثیری از مردم جهان دیگر از مواد و داروهای شیمیایی خسته شده اند و به سمت طب های سنتی روی آورده اند که یکی از این طب های سنتی ، طب سوزنی می باشد. تاریخچه استفاده از طب سوزنی در کشور چین به (عصر حجر) باز می‌گردد که در آن زمان از سنگهایی نوک تیزی  به نام "بیان شی" (BIAN SHI) استفاده می‌ کردند. سوزن های سنگی طب سوزنی مربوط به پنج هزار سال پیش می باشند که توسط باستان شناسان در کشور چین کشف شده‌اند . اولین کتاب چینی که در آن در مورد طب سوزنی بحث شده ‌است کتاب "طب داخلی کلاسیک امپراطور زرد" می‌باشد که در حدود 2300 سال پیش نوشته شده‌است. طب سوزنی که به انگلیس (ACUPUNCTURE) و به زبان چینی به آن جن جیو (ZHEN JIU)  گفته می‌شود روشی است که با فرو کردن سوزن های بسیار نازک به نقاط خاصی از بدن باعث تسکین درد و یا درمان مشکل خاصی از بیمار می‌شود. بر اساس تئوری طب سوزنی، این نقاط خاص بر روی مریدین هایی (MERIDIANS) قرار دارند که یک نوع انرژی حیاتی به نام "چی" (QI) در آنها جریان دارند. گرچه از اواخر قرن بیستم میلادی بر روی طب سوزنی تحقیقات علمی زیادی صورت گرفته ‌است اما هنوز نحوه اثر آن به درستی مشخص نشده‌ است و بحث های زیادی در مورد آن بین دانشمندان در جریان است. گزارش هایی که از طرف سازمان بهداشت جهانی، مرکز ملی طب مکمل آمریکا و انجمن پزشکی ایالات متحده آمریکا اعلام شده‌است همگی از مؤثر بودن طب سوزنی در درمان بسیاری از بیماریها حکایت می‌کنند. یک توافق کلی بین دانشمندان وجود دارد که همگی آنها معتقدند که طب سوزنی اگر از طرف یک متخصص طب سوزنی انجام شود و سوزنهای استریل مورد استفاده قرار گیرند روش بی خطری در درمان بعضی از بیماریها می‌باشد.