امر به معروف و نهي از منكر يكي از اصول كلي و مهم در نظام جمهوري اسلامي ايران است كه در اصل هشتم قانون اساسي و مبتني بر دين مبين اسلام در آيات و روايات مورد تصريح قرار گرفته است و مي‌تواند به عنوان يكي از ابزارهاي مهم در پيشگيري از وقوع جرم در سياست جنايي جامعه ما مورد توجه قرار گيرد. پس از گذشت بيش از 37 سال از تکليف مقرر در اصل هشتم قانون اساسی، قانونگذار اقدام به تصويب قانون حمايت از آمران به معروف و ناهيان از منكر کرد و براي اولين بار در نظام حقوقي كشور اقدام به تعريف امر، نهي، امر به معروف، نهي از منكر، حدود و ثغور آن نمود و مجازات متخلفين از اين دو فريضه الهي را بيان کرد. اما به دليل عدم جامعيت و مانعيت تعاريف صورت گرفته و همچنين وجود ايرادات ساختاری ديگر در متن قانون، با اجرايي شدن اين قانون، جامعه دچار تنش خواهد شد و لذا ضروری است که نسبت به رفع اين ايرادات و اصلاح قانون اقدامات لازم صورت پذيرد و سپس با فرهنگ سازی موثر ميان مردم و آموزش همگانی، زمينه اجرای خوب قانون و اجرای اين دو فريضه الهی در جامعه نهادينه و اجرايي گردد.