[real3dflipbook id='4']

در گفتارها و نظریه­ های اندیشمندان نیز، امنیت جایگاه رفیعی در زندگی بشر دارد و اگر همة کشش­ها و کوشش­ها را در حیات نوع بشر برای رسیدن و تأمین امنیت و آرامش بدانیم سخنی به گزاف نگفته­ایم. امنیت به­عنوان یکی از نیازهای مهم و به عبارت دقیق‌تر اصلی‌ترین نیاز بشر است و از این­رو، انسان‌ها در طی تاریخ برای رهایی از تهدیدات مختلف طبیعی و انسان­­محور و رسیدن به احساس امنیت و آرامش تلاش­ها و اقدامات زیادی انجام داده­اند. اما در قرن حاضر با بروز مسائل زیست محیطی، دغدغة عمده و اصلی همة کشورهای دنیا یافتن راهکارها و تدوین سیاست­هایی برای حل این مسائل و رسیدن به توسعة پایدار است. از آنجا که، شهرها بیشترین مصرف کنندة انرژی و تولیدکنندة آلودگی در بین سکونتگاه­های انسانی هستند، بیشتر مورد توجه هستند. لذا، تدوین سیاست­گذاری­ها باید به­گونه­ای باشد که سازوکارهای هماهنگی میان دولت­های ملی و محلی ایجاد کند. از این­رو، برنامة جدید شهری خواستار همکاری جدید و تقویت شده بین «دولت­های مرکزی، محلی وشهروندان» است تا بتوان بحران­های شهری را سامان داد. امروزه شهرها به­عنوان مکان­های زیست بشر آنچنان جایگاهی یافته­اند که توسط مدیریتی مستقل اداره می­شوند. در این راستا، شهرها نیازمند مدیریتی هستند که بتواند زمینة ارتقاء کیفیت زندگی ساکنین شهری را در راستای توسعة پایدار شهری فراهم آورد. بدین ترتیب، شوراهای محلی به­عنوان تنها نهادهای محلی موجود در شهر که ارتباط نزدیکی با زندگی شهروندان شهری دارند، می­توانند نقش بسیار زیادی در توسعة پایدار شهری داشته باشند. از این­رو، شهرداری و شوراهای شهر به­عنوان بارزترین نهادهای محلی و مهم­ترین جلوه‌های تمرکززدایی، نماد متبلور حضور جدی مردم برای تعیین سرنوشت خویش هستند که در صورت نهادینه شدن جایگاه آنها در ساختار حاکمیت به­عنوان هماهنگ کنندة دستگاه­های اجرایی در این شهرها می­توانند نقش ارزنده­ای در امنیت اجتماعی شهرها داشته باشند. بر این بنیاد، درک پایداری شهرها به یک فرآیند گفتگو، از طریق ساختن اجماع و تصمیمات آگاهانه، بین مسئولان و بازیگران اجتماعی محلی، منطقه­ای، ملی و حتی فرامنطقه­ای، در انتخاب یا تصمیمات مربوط به شهر، نیاز دارد. از این­رو، سهم اصلی این کار در این است که پایداری را به­عنوان یک اصل راهنما در تصمیم­گیری در تمام ابعاد مختلف آن با توجه به نیازهای جامعة شهری درک کنیم. در همین راستا، بسیاری از شهرهای جهان برای دستیابی به توسعة پایدار، راهکارها و سیاست­های تحقق شهر پایدار را در دستور کار دارند. با این حال، شهرها اگر به سمت پایداری طراحی شوند، از پتانسیل بالایی برای جلوگیری و برطرف کردن مشکلات آب و هوایی، آلودگی و کمک به رونق زندگی انسان­ها برخوردار هستند. زیرا، شهرهای پایدار می­توانند به سرعت در اجرای راه­حل­های مناسب، مؤفق عمل کنند. بنابراین، شکل­گیری شهرهای پایدار در چشم­انداز شهرهای آینده «نیازمند دانش جامع، مدیریت یکپارچه شهری و مشارکت شهروندان» است. در این کتاب هدف درک ارتباط بین امنیت شهری با روند توسعة پایدار و لزوم امنیت پایدار شهری، شناخت شاخص­های مناسب اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، زیست­محیطی، امنیتی، و ارائه کلیات برنامه­ریزی برای توسعة امنیت پایدار شهری است. شایان ذکر است، این کتاب یک رویکرد تازه برای اندیشیدن در مورد شهرهای آینده ارائه می­دهد و از این نظر که به بیان چالش­های پیش روی شهرهای آینده می­پردازد، حائز اهمیت است. به­طوریکه اثر حاضر در پی ارائه برنامه­های بهتری برای مدیریت شایسته و مؤثر در شهرها است. به­گونه­ای که بهترین برنامة­ نویسندگان برای پایداری شهرها، ترویج توسعة عادلانه­تر فضای شهرها است. این نوع توسعه، فرصتی یکسان برای همة شهروندان فراهم می­کند. همچنین کتاب حاضر در پی بررسی چالش­های پیچیدة شهری بوده که شهرها را ناپایدار کرده­اند و با ارائه سناریوهایی به دنبال ترسیم آیندة پایدار در شهرها است. این کتاب برای دانشجویان مطالعات شهری، برنامه­ریزی شهری، جغرافیا و همچنین متخصصان برنامه­ریزی، سیاستگذاران، وزارت کشور، فرمانداری، شورای شهر، شهرداری و طرفداران پایداری در سراسر ایران جذاب خواهد بود. به منظور دستیابی به این مهم، کتاب حاضر در قالب چهار فصل به صورت زیر سامان یافته است: فصل اول: امنیت در فضاهای شهری فصل دوم: توسعة پایدار و پایداری شهری (توسعة عادلانه فضای شهر) فصل سوم: چشم­انداز شهرهای آینده فصل چهارم: شهرها چگونه مدیریت شوند (با نگاهی به جایگاه مدیریت شهری)