انسان از ابتدای خلقت و آغاز زندگی خود در این جهان با پدیده تهدید روبرو بوده است و لذا همواره تلاش نموده تا در برابر تهدیدات از خود محافظت نماید. علاوه بر آن وی ناچار گشته به‌موازات پیشرفت ماهیت و فناوری تهدیدات، شکل و ماهیت دفاع در برابر تهدیدات را نیز تغییر و ارتقا بخشد. پیشرفت فناوری در حوزه نظامی تهدیدات را به سایر حوزه­های زندگی بشر تسری داده و به‌این‌ترتیب واژه تهدید امروزه به یک مفهوم چندوجهی تبدیل گشته است. یکی از مهم‌ترین وجوه تهدیدات جنگ‌های کنونی، ضربه به مراکز حساس و حیاتی کشورها در بخش‌های نظامی و صنعتی است و در مقابل نیز ازجمله مهم‌ترین اقدامات تدافعی، جلوگیری از وارد آمدن آسیب به مراکز یادشده و یا محدود نمودن خسارات ناشی از آن است، زیرا انجام اقدامات دفاعی موجب کاهش قابل‌توجه هزینه­های مربوط به جبران خسارات احتمالی در این مراکز می‌گردد. ازجمله اقدامات و تدابیر دفاعی مطرح در برابر تهدیدات مذکور، دفاع یا پدافند غیرعامل و بدون اقدامات تهاجمی و به‌کارگیری تسلیحات است که اتخاذ آن در مورد مراکز حساس موجب افزایش ضریب امنیتی و کاستن از میزان خسارات وارده به این‌گونه مراکز می‌گردد. پدافند غیرعامل به‌عنوان یکی از مؤثرترین و پایدارترین روش‌های دفاع در مقابل تهدیدات از قدمتی به بلندی تاریخ بشر برخوردار است، به‌طوری‌که قبایل بدوی در هنگام منازعات و درگیری‌ها با پناه جستن به غارها و حفره­ها و نیز تمدن‌های اولیه با احداث قلعه، بارو و جان­پناه در برابر تهاجمات دشمن درواقع به شکل­های ابتدایی دفاع غیرعامل می­ پرداخته ­اند. تجارب حاصل از جنگ‌های بین­المللی به‌ویژه جنگ‌های اخیر حاکی از انهدام از مراکز حیاتی و حساس واقع در عمق سرزمین­ها توسط نیروهای متخاصم و لزوم انجام اقدامات دفاعی در برابر این‌گونه تهدیدات را بیش‌ازپیش ضروری می‌نماید. به‌این‌ترتیب پدافند غیرعامل شامل مجموعه اقدامات غیرمسلحانه­ای که موجب افزایش بازدارندگی، کاهش آسیب­پذیری، تداوم فعالیت‌های ضروری، ارتقای پایداری ملی و تسهیل مدیریت بحران در مقابل تهدیدات و اقدامات نظامی دشمن می‌گردد، قادر است مدیریت دفاع در برابر تهدیدات مراکز حساس را ارتقا بخشد.