آشنایی اولیه با ابعاد تاریخی استرس‌ روانی پس از حادثه PTSD اختلال استرس‌ روانی پس از حادثه اختلال استرس‌ روانی پس از حادثه (PTSD) عبارت است از مجموعه‌‌ای از علائم نشانگانی که در پی مواجهه با «عامل فشار آسیب‌‌زای بی‌‌نهایت شدیدی» پیدا می‌شود؛ این مواجهه می‌‌تواند به‌صورت دیدن، حضور، یا شنیدن باشد. معمولاً فرد به‌صورت درماندگی به این تجربه دردناک پاسخ می‌‌دهد، واقعه را دائماً در ذهن خود مجسم می‌‌کند و درعین‌حال می‌‌خواهد از یادآوری خاطرت دردناکش اجتناب کند. برای این‌که بتوان تشخیص این اختلال را مطرح کرد، علائم مزبور باید لااقل یک ماه طول کشیده باشد و بر حوزه‌‌های مهمی از زندگی بیمار نظیر حوزه‌‌های خانوادگی و شغلی او باید تأثیر چشمگیری نهاده باشد. اختلال فشار روانی حاد نیز به تعریف DSM-IV-TR به مقدار زیادی شبیه PTSD (در ظرف چهار هفته پس از واقعه) پیدا می‌‌شود و به مدت دو روز تا چهار هفته نیز طول می‌‌کشد. اگر این علائم پس از 4 هفته نیز باقی بمانند تشخیصPTSD مطرح خواهد شد. ويژگی قابل‌ذکر ديگر حافظه در PTSD، فلاش‌‌بک‌‌ها يا تجربه دوباره زنده شدن^[1]رویداد است. فلاش‌‌بک‌‌ها دارای جزئيات حسی مانند، تصاوير ديداری واضح و همچنين دربرگيرنده صداها و حواس ديگر هستند. بااین‌وجود، اين تصاوير عموماً نامنسجم^[2] و آشفته هستند. [1]- reliving [2]- fragmentary