بلایای طبیعی یکی از رویدادهای اصلی فرایندهای طبیعی زمین هستند. پیامدهای بلایای طبیعی  باعث تلفات جانی و مالی  و همچنین خسارات اقتصادی می‌ شوند. هنگامی که ما در مورد میزان شدت بلایای طبیعی صحبت می‌کنیم، بستگی به میزان تاب‌آوری جمعیت آسیب دیده و توانایی بهبودی دارد. اگر جمعیت منطقه‌ی آسیب دیده از بلایای طبیعی آسیب پذیر نباشند، این رویداد هیچ پیامد مخربی را پشت سر نخواهد گذاشت. با این حال، زمین‌هایی وجود دارند که به اصطلاح، مناطق آسیب‌پذیر هستند و نسبت به انواع خاصی از بلایای طبیعی مانند زلزله، رانش زمین و فرسایش خاک، حساس هستند. بلایای طبیعی ممکن است حملات فاجعه‌باری در مناطق آسیب‌پذیر داشته باشد و بهبودی ممکن است به سالها زمان نیاز داشته باشد

ظاهراً، این بحران سلامتی است که تمایل به دوچرخه سواری را بیشتر کرده است - وسیله ای برای حمل و نقل که به دلیل مزایای سلامت جسمی و روانی آن ترویج می شود (بورن و همکاران، 2018؛ گوتسچی و همکاران، 2016؛ هامفریس و همکاران، 2013). در واقع، یکی از عوارض جانبی بحران کووید-19 ترغیب مسئولان و شهروندان عادی به تجدید نظر در استفاده از فضای عمومی بود، از جمله این فضاها خیابان های شهری است که ضمن در نظر داشتن توسعه حمل‌ونقل کارآمد و ایمن فاصله‌گذاری اجتماعی را نیز در نظر می‌گیرند. بسیاری از مقامات شهری؛ از برلین تا مونترال، از بوگوتا تا لندن؛  تصمیم گرفته‌اند استفاده از دوچرخه را در حمل و نقل عمومی ترویج و توسعه دهند، زیرا دوچرخه‌سواری فرد محور بوده و در آن از تماس نزدیک با افراد دیگر اجتناب می‌شود. در واقع، آنها نوعی «شهرگرایی تاکتیکی» (Baron, 2019) را با توجه به شرایط اتخاذ کرده‌اند، زیرا از طریق آزمایش و انطباق آزمایش و خطا، امکان نصب سریع مسیرهای تردد منعطف و برگشت‌پذیر را می‌دهد.